Geçenlerde...

Şimdi;
Ayda bir belirlenen herhangi bir cumartesi günü ANKAN dostlarımızla kahvaltı günü yapıyoruz.
50 TL cik. Herkes gelirken bir çeşit bişey yapıyor ki ev sahibine eziyet olmasın.
Ben deniz ilk günümüz münasebetiyle oturdum hashaslı acma börek yaptım. Benim açımdan çok güzel bi maceraydı:)))
Açtığım hamurlar yamuk yumuk o kadar komik oldu ki :))
Aslında börekti çörek diye de kandırdım. Tipsiz di ama lezzetliydi:))))
Niye anlattım bunu?
Bilmiyorum. :))

Ondan sonra;

İşyerinde kadrom değişti. Ben, ben değilim artık.
Bir ben vardır benden içeri konumundan çıkıp sadece ben varım konumuna yerleştim. :))
Kendi tercihimdi!!
Hayırlısı bakalım.

Bu aralar;

Herşeyi boşveresim var.
Önüme kim çıksa bi kalemde sileceğim, hiç insanlara acıyasım yok.
İçimin isyanı var neden bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Bu anlamda ciddi ciddi troid ayarlarımın bozulduğunu düşünüyorum. :))

Sevgili ayşegülüm ve ANKAN dostum didemim birazcık otohipnoz ve eft öğrettiler. :))
kendimi seviyorum, onaylıyorum, kabul ediyorum diyerek tak tak ele vurma, sonra kafaya vurma, arada gögüsleri ovalama var:))
Bu hafta denedim işe yarar mı acaba diye, inanmadığımdan mı ki ayşegülüm hiç işe yaramadı:)) Hatta daha da sinirlerim bozuldu:)) Napıyorum ben yaa diyerek güldüm kendime:)))

İşte öyle.
Kötü bir hafta geçiriyorum. Yine de hayırlısı bakalım eminim herşey daha güzel olacak.

nimet

Bin Muhteşem Güneş

Konu şu;
İki kadının Afganistan iç savaşının yaşandığı yıllardaki hayatı.

İyi güzel dedim aldım.
Ne anlatıyor olabilir ki? Bildiğimiz şeylerdir diye düşündüm.

Bilmediğim şeylermiş.
Dehşetle okudum. İki sayfa okuyup yarım saat yürek çarpıntım geçsin diye bekledim. Yok böyle bişey.

Aslında okunması gereken bir kitap. Eminim yumuşatılarak anlatılmıştır.

Madem şeriat böyleyse nasıl olurda kadınlar şeriat ister ona aklım ermiyor. Değil ikinci sınıf olmayı, insan sınıfından ayrılmalarını nasıl kabul edebilirler.

Hadi onları boşverinde, memleketimde özgürce tüm konforuyla yaşayan, aklı fikri olan kadınlarımız nasıl kendisini bu kategorinin içine sokar da erkeklerle birlikte şeriatı savunabilir ki!!!


Nimet

Öff... Pöfff...

Gidin kötü elektrikler gidin üstümden.. (Reiki hareketleriyle birlikte) :))

Bu aralar neye elimi atsam elimde kalıyor.

Böyle aksiliklerle süregelen hayatın içinde çaresiz hissettiğim günler sürekli kuvvet veren güce dualar okuyorum. Yakında nirvanaya ereceğim:)) Durum onu gösteriyor:))

Hazır ablamda ayetelkürsi yazan kolye hediye etmişken olayı derinleştireyim namaz kılmayı da öğreneyim diyorum. :))

Aslında Lise de namaz kılmayı öğrenmiştim ama yine de öğretmenime yaranamayıp zayıf almıştım:) Teyzemin aldığı rüşvet tavuklarda işe yaramamıştı.

Nerde yanlış yaptım hala bilmiyorum:)) Belki de ben sıranın üstünde secdeye gelirken etek boyum kısa gelmişti bilemiyorum:))

Canımın çokk çokkk sıkkın olduğu ve ilk defa herşeyi bırakıp gideyim diye düşündüğüm tek günümde bulunmak zorunda olduğum ortamdaki bayanlardan birisi "Nimet ben seni sessiz gördüm dur senin kötü elektriğini alayım" dedi. !!

Henüz o yıllarda reikinin ne demek olduğunu bilmeyen taşradan gelmiş saf bir kızdım :))

Fakat reiki uzmanının gayet ciddi bir suratla tepemde dikilip de ellerini başıma değdirmeden sıvazlama hareketi yapmaya başladığı andan itibaren acayip eğlendim. İşini gayet ciddi yaptığı için gülemedim ama bana çok komik geldi.
Tabi gülme kısıtlaması yüzünden benim gözler çakmak çakmak olunca seansın işe yaradığını sanan emekçi dostum çok mutlu oldu. Emeğe saygı babında işe yaradı numarası yapıp olaya devam ettim. :))

Şimdilerde böyle işlerimin ters gittiği zamanlarda hep o "napacak ki bana" tırsıklığımla önünde durduğum reiki anım aklıma geliyor. :))

Cahillik çok zor:))

Ben Anneannemin din dersinden geçeyim diye verdiği namaz hocası kitabını okumaya devam edeyim en iyisi. :))

Tekbirrrr.....


Nimet
En derininden

Takavit...:)

Başlığıma bakıp da aldanmayın içim buruk.

Mahkemedeki tek arkadaşım yarın emekliye ayrılıyor.

Ketumluğumla çok belli etmesemde, aslında düşününce gözlerim doluyor.

Mahkemeye ilk başladığım yıllarda Yazı İşleri Müdürü güzel bir kadın vardı.

Havalı, otoriter, farklı...

Benim için sadece yanından geçerken selamlaştığım mahkeme çalışanından öte birisi değildi.

Zaman içerisinde aynı katta çalışmaya başladık.

Uzun zaman gözlemledim.

Fark ettim ki;

Yine farklı ama kırılgan.

Yine havalı ama Allah vergisi.

Yine otoriter ama haklı.

Yürekli ama yufka.

Fedakar bir anne, tahammülkar bir eş.

İyi bir arkadaş..

İlk muhabbetimiz "etek boylarını kısaltsana Gülistan Hanım" oldu:)))

Ben de her zamanki gibi yine edepsizmişim :))))

neyse...:))

Önceleri ufak ufak öğle yemeği yemeye başladık.

Sonra kısa kısa dertleşmeler...

Bazen gözyaşı, bazen kahkaha çok şey paylaştık aslında.

Ben onu sevdim, o beni sevdi.

Arada kendisine "müridim" diye takılsamda aldırma Gülistan Hanım ben senin hayat koçun olmaya devam edeceğim.

Emin ol doğru yoldasın.

Yolun açık olsun,

Herşey gönlünce olsun...

Nimet

Tilki döndü:)

35 gün çokkk uzun zaman:) neler neler oldu. :)

En kalıcı hikayem, göbeğime percing yaptırdım. !!!
Nasıl cesaret ettim bilmiyorum vallahi :)

Tatilde Rus ırkının güzel hatunlarının çoğunda görünce bi galeyana geldim.
Ben de yaptırsam nolur ki, nasıl olur, kaç liradır, acıyormudur gibi kafa karışıklığıyla 7 gün turistleri inceledim:))
Son gün yaptırmaya karar verdim. Zaten karar verdimse iş bitmiş demektir. :))

Geldiğim günün ertesi günü işlem tamamdı. : ) he he:))
Beğendim. :)) Hatta o kadar beğendim ki nazarım değdi ertesi gün korkunç bir kaza atlatıp inanılmaz bir düşüşle yaralandım.

Bi de 38 yaşımı bitirdim. Ankan dostlarım yine beni yalnız bırakmadılar. :)
Ama böyle olmadı Ramazan bi geçsin esas kutlama o zaman inşallah. :)

nimet